Krótka historia

Historia Korei sięga 2333 r. p.n.e., kiedy to powstało królestwo Gojoseon. Według legendy założył je mityczny Dangun, którego ojciec zstąpił z niebios, a matka była przemienioną niedźwiedzicą. Obecnie Korea jest republiką. Najważniejszą dynastią panującą była dynastia Joseon (Joseon – w języku koreańskim: ród Yi z Jeonju, 全州李氏). Rządziła ona od 1392 roku do 1910 roku, kiedy to Korea została zajęta przez Japonię.

Koreańczycy do dziś upamiętniają tę dynastię poprzez różne festiwale i uroczystości. Pierwsze wybory prezydenckie odbyły się w 1987 roku. Jeden z prezydentów (Kim Dae-jung) otrzymał nawet Pokojową Nagrodę Nobla w 2000 roku. W 2013 roku urząd prezydenta objęła kobieta – córka byłego prezydenta.

Nie pozostała jednak długo na nowym stanowisku, ponieważ w 2016 roku doszło do eskalacji zarzutów o korupcję wobec niej.  Stosunki z północnym sąsiadem – Koreą Północną – są obecnie napięte. Oba kraje dzieli pas lądu o długości ponad 200 km. Najczęściej można tu spotkać nowoczesne budynki, ponieważ wiele z nich zostało zniszczonych podczas wojny koreańskiej.

Ludzie

Mieszkańcy są otwarci, wesołymi, ciekawi świata, bystrzy, a czasem nawet nieco rozkojarzeni lub roztargnieni. W miastach są przyzwyczajeni do obcokrajowców i znają podstawy języka angielskiego, ale mimo to czasami nieśmiało podchodzą do rozmowy. Zazwyczaj to obcokrajowiec nawiązuje rozmowę. Mieszkańcy wsi noszą tradycyjne stroje i nie znają żadnych angielskich słów, ale dzięki temu komunikacja z nimi jest jeszcze przyjemniejsza! Często pytają: „Ile masz lat?”. To zupełnie normalne pytanie, więc nie przejmuj się nim. Wynika to z faktu, że Koreańczycy zawsze okazują szacunek osobom starszym.

Święta i festiwale

W oficjalne dni świąteczne zamknięte są tylko urzędy państwowe i banki. Koreańczycy obchodzą Boże Narodzenie 25 grudnia. Ciekawym świętem jest Dzień Drzewa – 5 kwietnia – lub Urodziny Buddy – pod koniec kwietnia i na początku maja. Jeśli świętujesz Walentynki, warto wiedzieć, że 14 lutego to kobiety wręczają prezenty mężczyznom, a 14 marca jest odwrotnie. I podczas gdy my „świętujemy” nadejście św. Marcina 11 listopada, Koreańczycy obchodzą Dzień Pepero, kiedy to zakochane pary wręczają sobie batoniki Pepero. Kolejną ciekawą tradycją jest zwyczaj z 1 stycznia, kiedy to wręczają dzieciom w rodzinie pieniądze.

Najwięcej festiwali, parad i uroczystości odbywa się w kwietniu. W tym czasie lokalne drzewa wiśniowe są w pełnym rozkwicie, co dodatkowo wzbogaca lokalną atmosferę.

Festiwal Jinhae Gunhangje (진해군항제)

Festiwal ten jest jednym z największych i najbardziej znanych wiosennych festiwali w kraju, przyciągającym co roku ponad 2 miliony turystów. Rozpoczyna się on upamiętnieniem dynastii Joseon, znanej również jako dynastia I lub R. Podczas festiwalu można obejrzeć spektakularne parady Koreańczyków w tradycyjnych strojach oraz skosztować lokalnych potraw. 

Festiwal Starlight (Yeojwacheon – miejsce kwitnących wiśni)

Jeśli uwielbiasz wieczorne spacery po Pradze, podziwianie oświetlonych zabytków i nigdy nie przegapisz Praskiego Festiwalu Świateł, to Festiwal Starlight jest właśnie dla Ciebie. Stanowi on część festiwalu Jinhae Gunhangje. W okolicy rzeki Yeojwacheon można podziwiać pokaz laserowy, oświetlony most oraz otaczające go drzewa wiśniowe. Zazwyczaj towarzyszy mu również spektakularny pokaz sztucznych ogni. 

Parada królewska i orkiestra wojskowa

Królewska parada uliczna odbywa się co roku w okolicy ronda Jungwon. Na czele parady stoi admirał Yi Sun-sin wraz ze swoją armią, a parada upamiętnia zwycięstwa militarne odniesione w czasach dynastii Joseon. W pobliżu liceum Jinhae oraz na okolicznych ulicach można posłuchać muzyki orkiestry wojskowej i podziwiać występ wojskowej straży honorowej.

Kultura

Koreańczycy są wychowywani w duchu szacunku i pokory wobec starszych oraz, bardziej ogólnie, wobec osób sprawujących władzę. W ich języku rozróżnia się nawet sześć poziomów zwracania się w sposób formalny i nieformalny. W społeczeństwie kładzie się nacisk na kolektywizm. Koreańczycy wyznają tradycyjne wartości i przywiązują dużą wagę do relacji międzyludzkich, nie tylko więzi rodzinnych. W społeczeństwie powszechne są buddyzm, konfucjanizm i chrześcijaństwo (protestantyzm).

Cechy charakterystyczne i różnice

• Wydmuchiwanie nosa w miejscach publicznych jest uważane za brak dobrych manier,
• Nie wręczają sobie prezentów urodzinowych,
• Podczas posiłków klękają na podłodze i nie wyciągają nóg pod stołem.

Flaga nosi oficjalną nazwę Taegeukgi – 태극기 / 太極. W jej centrum znajduje się czerwono-niebieski symbol yin-yang, a w każdym z czterech rogów widnieje trygram. Symbol Taegeuk odzwierciedla wielowiekową tradycję harmonii między dwiema przeciwnościami, yin i yang, która wywodzi sięz taoizmu, ale jest obecna we wszystkich nurtach myślowych w Korei – w konfucjanizmie, buddyzmie, szamanizmie, a być może nawet w chrześcijaństwie. Białe tło flagi symbolizuje światło i czystość oraz wyraża pragnienie pokoju narodu koreańskiego. Cztery trygramy otaczające środek symbolizują niebo, ziemię, ogień i wodę. Razem elementy te wyrażają kosmiczną harmonię i jedność. Flaga reprezentuje ideał narodowego dobrobytu i uniwersalnej prawdy, które są bliskie sercu wszystkich Koreańczyków.

Sztuka tradycyjna obejmuje gugak, co można przetłumaczyć jako „muzykę narodową”, oraz inne formy sztuki, takie jak tańce artystyczne, pieśni i przedstawienia. Ponadto Koreańczycy odziedziczyli po swoich przodkach szeroki wachlarz tańców narodowych, takich jak salpurichum (tańce duchowego oczyszczenia), gutchum (szamańskie tańce rytualne), taepyeongmu (tańce pokoju), hallyangchum (dosłownie „leniwe” tańce), buchaechum (tańce rozrywkowe), geommu (taniec z mieczem) oraz seungmu (tańce mnichów). Ponadto talchum (taniec w maskach) i pungmul nori (spektakl muzyczny) są dobrze znane ze swojego satyrycznego charakteru. Malarstwo i kaligrafia są uprawiane od czasów starożytnych i pozostawały pod wpływem Chin. Warto również wspomnieć o ceramice i rękodziele.

Tradycyjny strój południowokoreański znany jest jako hanbok. Są to ubrania bez kieszeni, charakteryzujące się żywymi kolorami. Do dziś strój ten noszony jest podczas tradycyjnych uroczystości lub festiwali.

Język

Językiem urzędowym jest koreański. W miastach i regionach turystycznych nie będzie problemów z porozumiewaniem się w języku angielskim, zwłaszcza z młodszym pokoleniem. 

Turystyka

Chociaż Korea Południowa ma wiele do zaoferowania, wciąż pozostaje nieco w cieniu swojego bardziej znanego i popularnego wschodniego sąsiada – Japonii. Najwięcej turystów spotkasz w Seulu, stolicy kraju, gdzie skupiają się wszystkie atrakcje. Gdziekolwiek się udasz, spotkasz ciekawskich Koreańczyków z najnowszymi smartfonami i aparatami fotograficznymi, zwłaszcza w weekendy i dni wolne, kiedy wyruszają na jednodniowe wycieczki.

Geografia

Kraj leży w południowej części Półwyspu Koreańskiego. W pobliżu znajduje się wiele innych małych wysp, z których największą jest wyspa Jeju. Jest ona również interesująca, ponieważ znajduje się na niej najwyższy szczyt Korei – wygasły wulkan Hallasan – i jest to jedyne miejsce w całym kraju położone w strefie subtropikalnej. Od zachodu Korea graniczy z Morzem Żółtym, a od wschodu z Morzem Japońskim. Ze względu na powojenną niechęć wobec Japończyków Koreańczycy nazywają Morze Żółte Morzem Zachodnim, a Morze Japońskie – Morzem Wschodnim. Korea jest krajem bardzo górzystym, ale na południu znajdują się niziny, które stanowią jedynie około 30 procent powierzchni kraju.