Linie lotnicze Etihad Airways ostatnio dość często oferują tanie loty z Europy do Azji. Podobnie jak podczas mojej podróży liniami Air Arabia z Pragi do Bangkoku przez Sharjah, chciałem więc sprawdzić, jak wygląda lot w standardowej klasie ekonomicznej.

Kupiłem bilet w obie strony z Pragi do Bangkoku za 492 euro. To bardzo przystępna cena jak na trasę z jednym międzylądowaniem. W tej recenzji opisuję podróż powrotną z Bangkoku przez Abu Zabi do Pragi.

Za podobną cenę nie miałbym żadnych oporów przed lotem liniami Etihad. Nie należy jednak oczekiwać żadnych wyjątkowych wrażeń. Klasa ekonomiczna linii Etihad wydała mi się solidnie przeciętna – i traktuję to zarówno jako komplement, jak i krytykę.

Sprawdź ceny lotów z liniami Etihad Airways

Moja podróż w skrócie

	Bangkok–Abu Zabi	Abu Zabi – Praga
Samolot	Airbus A350-1000	Boeing 787-9
Konfiguracja klasy ekonomicznej	3-3-3	3-3-3
Odległość między fotelami	79 cm	79 cm
Szerokość siedzenia	46 cm	43 cm
Kąt nachylenia oparcia	13 cm	13 cm
Ładowanie	USB-A i USB-C	USB-A i gniazdo uniwersalne
Zasilanie	1 główny posiłek	słodki przysmak + śniadanie

Ceny lotów i bagażu linii Etihad: należy zwrócić uwagę na taryfę „Basic”

Zapłaciłem 492 euro. Podróżowałem wyłącznie z bagażem podręcznym, więc najtańsza taryfa „Basic” w zupełności mi odpowiadała.

Jednak porównując ceny, należy pamiętać o jednej ważnej rzeczy. Najtańsza taryfa linii Etihad nie obejmuje bagażu rejestrowanego.

Taryfa „Basic” obejmuje:

• 1 sztukę bagażu podręcznego o wadze do 7 kg
• posiłki i napoje serwowane na pokładzie
• rozrywkę na pokładzie
• poduszkę, koc i słuchawki

Za bagaż rejestrowany trzeba zapłacić dodatkowo. Opłata obowiązuje również za wcześniejszy wybór standardowego miejsca. Natomiast linie Qatar Airways, Emirates i Saudia zazwyczaj uwzględniają jedną walizkę w bagażu rejestrowanym nawet w najtańszych taryfach na trasach długodystansowych.

Z drugiej strony, jeśli podróżujesz wyłącznie z bagażem podręcznym, taryfa „Basic” jest bardzo opłacalna. Właśnie dzięki temu linie Etihad często oferują bardzo atrakcyjne ceny.

Etihad nie należy do żadnego globalnego sojuszu. Można jednak gromadzić mile w ramach programu Etihad Guest oraz u wybranych partnerów. Ja przeniosłem swoje mile do programu Flying Blue, prowadzonego przez Air France i KLM. Działa to dobrze, ale Flying Blue nie jest moim ulubionym programem – obecnie skupiam się bardziej na gromadzeniu mil w ramach sojuszu OneWorld, a konkretnie u linii Qatar Airways.

• Pełną ofertę taryf można zawsze znaleźć na stronie etihad.com

Od nocnego pociągu przez Bangkok do saloniku

Noc przed lotem spędziłem w pociągu nocnym z Chiang Mai do Bangkoku. W ciągu dnia zwiedzałem miasto, więc kiedy dotarłem na lotnisko w Bangkoku, prysznic kusił mnie bardziej niż darmowy posiłek.

Przed lotem udałem się więc do saloniku Miracle, do którego uzyskałem dostęp dzięki Revolut. Posiłki były w porządku, ale głównym powodem mojej wizyty był prysznic. Po nocy spędzonej w pociągu i całym dniu w upalnym Bangkoku naprawdę się przydał.

Szczegółowo opisuję, jak działa nieograniczony dostęp w ramach planu Ultra i kiedy jest to opłacalne finansowo, w moim artykule „Revolut Ultra i saloniki lotniskowe”.

Sam proces wejścia na pokład przebiegł sprawnie i w sposób uporządkowany. Bez chaosu, bez zbędnych kolejek i bez niespodzianek.

Bangkok–Abu Zabi: mój pierwszy lot samolotem Airbus A350-1000

Celowo wybrałem lot o godz. 21:00. Na ten konkretny lot zaplanowano samolot typu Airbus A350-1000, a ja nigdy wcześniej nie leciałem tym typem samolotu.

Moim zdaniem jest to jeden z najpiękniejszych samolotów komercyjnych obecnie eksploatowanych, więc nie mogłem się też doczekać, aby obejrzeć go z zewnątrz.

W Bangkoku było jednak ciemno. Kiedy dotarliśmy do Abu Zabi, nadal panowała ciemność. Tak więc odbyłem swój pierwszy lot samolotem A350-1000, nie mając okazji, by naprawdę dobrze mu się przyjrzeć.

W kabinie pachnie nowością, ale to żadna magia

Gdy tylko wejdzie się na pokład, od razu widać, że A350 jest jednym z najnowszych samolotów we flocie Etihad.

Wnętrze dosłownie pachniało nowością, a subtelna kolorystyka w odcieniach złota i brązu tworzy przyjemną atmosferę.

Szczerze mówiąc, nie byłem jednak pod szczególnym wrażeniem. Kabina jest atrakcyjna, czysta i nowoczesna. Jednak nadal jest to standardowa klasa ekonomiczna na trasach długodystansowych w układzie 3-3-3.

Odległość między fotelami wynosi 79 cm, szerokość fotela to 46 cm, a oparcie można odchylić o około 13 cm. Są to standardowe parametry, które można spotkać w większości linii lotniczych obsługujących trasy długodystansowe.

Na fotelu czekała już mała poduszka, przytulny koc i standardowe słuchawki. Etihad zapewnia również prostą torbę na zakupy, którą pasażerowie mogą zatrzymać.

Te same udogodnienia otrzymałem podczas kolejnego lotu do Pragi.

Zagłówek ma taką samą konstrukcję zarówno w samolocie A350, jak i w Boeing 787. Jedna strona ma bardziej wyraźne, stałe podparcie, podczas gdy druga część jest regulowana. Działa to lepiej niż całkowicie płaski zagłówek, ale spotkałem się już z wygodniejszymi konstrukcjami. Podczas snu moja głowa nadal lekko się kołysała.

W samolocie A350-1000 przy fotelu znajdują się zarówno porty USB-A, jak i USB-C. Ekran systemu rozrywki pokładowej wydawał mi się nieco większy niż ten, który później widziałem w Boeing 787, ale różnica była niewielka.

System rozrywki zapewni Ci rozrywkę nawet podczas podróży dookoła świata

System rozrywki pokładowej linii Etihad jest bardzo dobry i dosłownie przepełniony najnowszymi oraz klasycznymi filmami i serialami telewizyjnymi.

Nawet jeśli zapomnisz pobrać filmy na telefon komórkowy lub laptopa, na pewno nie będziesz się nudzić.

Linie lotnicze oceniam zawsze na podstawie najlepszego serialu wszech czasów, którym bez wątpienia jest *Przyjaciele*! I pod tym względem Etihad wypada znakomicie. Dostępne są nie tylko poszczególne odcinki, ale cała seria.

Posiłek podano dopiero po dwóch godzinach. Tym razem całkiem słusznie.

Lot z Bangkoku do Abu Zabi trwa tylko około 6 godzin. Dlatego nie byłem zadowolony, że pierwsza – i jedyna – obsługa rozpoczęła się dopiero ponad 2 godziny po starcie. Podczas lotu nocnego jest to dokładnie czas, który wolałbym spędzić na spaniu.

Tym razem jednak oczywiście nie mogę winić załogi. Wręcz przeciwnie.

Czekały nas silne turbulencje, a kapitan już przed startem ogłosił, że z tego powodu obsługa pokładowa będzie opóźniona. Następnie przez cały lot regularnie informował nas o rozwoju sytuacji.

Bezpieczeństwo jest najważniejsze, a komunikacja załogi była absolutnie wzorowa. Wiedziałem, dlaczego nic się nie działo, i że nie wynikało to z powolnej ani chaotycznej obsługi.

Do wyboru były trzy dania główne, co nie jest nawet normą w europejskich czy amerykańskich liniach lotniczych obsługujących trasy długodystansowe. Wybrałem wegetariański makaron.

Był to klasyczny posiłek w klasie ekonomicznej. Nie był zły, ale też nie zrobił na mnie wrażenia. Na tacy znalazła się również sałatka, deser z kokosem i mango oraz bułka. Deser był całkiem niezły. Bułka natomiast była zupełnie niejadalna.

Personel pokładowy oferował do posiłku zarówno napoje bezalkoholowe, jak i alkoholowe, a także kawę i herbatę. Po zabraniu tac nie podano już nic więcej aż do lądowania.

Ale już lądujemy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

W ciągu ostatnich sześciu godzin spałem zaledwie godzinę; podróż do domu zapowiada się wyczerpująco...

Przesiadka w Abu Zabi: wspaniałe lotnisko, ale długa kontrola bezpieczeństwa

Lotnisko w Abu Zabi jest nowoczesne, duże, a przede wszystkim bardzo łatwo się po nim poruszać.

Przypomina mi lotnisko w Doha i jako lotnisko tranzytowe uważam je za nieporównywalnie przyjemniejsze niż lotniska w Dubaju czy Rijadzie.

Podczas tranzytu wszystko odbywa się w jednym terminalu. Wystarczy kierować się znakami „Transit”, które poprowadzą cię do kontroli bezpieczeństwa, a następnie do bramek odlotowych.

Właściwie to właśnie kontrola bezpieczeństwa była najsłabszym punktem mojej przesiadki. Kolejka była długa, a otwartych stanowisk niewiele. Z mojego doświadczenia wynika, że przesiadki w Doha zazwyczaj przebiegają znacznie sprawniej.

Być może po prostu miałem pecha. Jeśli często korzystacie z przesiadek w Abu Zabi, chętnie poznam Wasze doświadczenia w komentarzach. Czy długie oczekiwanie jest tam normą, czy po prostu trafiłem tam w nieodpowiednim momencie?

Po przejściu kontroli bezpieczeństwa znajduje się mnóstwo sklepów, kawiarni i restauracji. Udałem się do saloniku Pearl Lounge, do którego uzyskałem dostęp za pośrednictwem Revolut i sieci LoungeKey.

Oferta gastronomiczna była w porządku. Jednak przestrzeń jest niewielka i podczas mojej wizyty panował tam ogromny tłok. Po 20 minutach wyszedłem i postanowiłem poczekać w ogólnodostępnej części terminalu.

Pod tym względem Doha ponownie wygrywa w moim odczuciu. W aplikacji Revolut zazwyczaj mam tam szerszy wybór saloników, a te, które odwiedziłem, były o klasę lepsze od saloniku Pearl Lounge w Abu Zabi.

Abu Zabi–Praga: Boeing 787-9, odlot o 3:20

Drugi lot wystartował o dość nieprzyzwoitej porze – o 3:20 rano.

Wejście na pokład przebiegło znakomicie. Odbyło się wyjątkowo szybko i było to jedno z najlepiej zorganizowanych wejść na pokład, jakich kiedykolwiek doświadczyłem.

Wyruszyliśmy z bramki dokładnie zgodnie z rozkładem. Jednak ze względu na duże natężenie ruchu w nocy w powietrze wznieśliśmy się dopiero około 25 minut później.

Linie Etihad planują przyloty i odloty w ciasnych przedziałach czasowych, aby umożliwić jak najwięcej lotów łączonych. Skutkuje to bardzo dużym natężeniem ruchu na płycie lotniska.

Czy Boeing 787 jest gorszy od A350?

Spodziewałem się, że Boeing 787-9 będzie wyglądał na bardziej przestarzały. W rzeczywistości oba wnętrza wydały mi się niemal identyczne.

Dreamliner ma również układ siedzeń 3-3-3 i odstęp między siedzeniami wynoszący 79 cm. Szerokość siedzenia wynosi 43 cm, czyli jest o około 3 cm węższa niż w A350. Na papierze różnica ta wydaje się większa niż ta, którą odczułem podczas lotu.

Zagłówek jest taki sam, podobnie jak kąt odchylenia oparcia, który wynosi około 13 cm.

Główna różnica dotyczy opcji ładowania. Boeing 787-9 posiadał port USB-A oraz uniwersalne gniazdko zasilające, podczas gdy A350 oferował zarówno porty USB-A, jak i USB-C.

Ekran w B787 wydawał mi się nieco mniejszy, ale nawet to nie była różnica, która wpłynęłaby na mój wybór lotu.

Jeśli wybierasz między modelem A350-1000 a Boeingiem 787-9 wyłącznie pod kątem klasy ekonomicznej, nie przywiązywałbym do tego zbytniej wagi.

A350 jest ładniejszy (to czysto subiektywna opinia), a fotel jest nieco szerszy. Ogólny komfort był jednak bardzo podobny.

Ciastko Oreo po starcie i śniadanie nad Turcją

Krótko po starcie odbyła się krótka obsługa pokładowa. Personel pokładowy podał napoje i rozdał miniaturowe opakowania ciastek Oreo.

Niestety, przegapiłem to. Nie poprosiłem personelu o więcej ciastek i dalej spałem.

Obudziłem się dopiero, gdy przelatywaliśmy nad Turcją, właśnie w momencie, gdy rozpoczynała się główna obsługa pokładowa. Śniadanie podano około dwie godziny przed lądowaniem w Pradze.

Tym razem nie było turbulencji. Podczas takiego nocnego lotu osobiście wolałbym, żeby śniadanie podano nieco bliżej lądowania. Każde dodatkowe pół godziny snu ma znaczenie.

Wybrałem omlet z kiełbasą. Porcja była jak na mój gust raczej mała, ale poza tym był to kolejny standardowy posiłek w klasie ekonomicznej. Nic szczególnie złego, ale też nic, co zapamiętałbym po powrocie do domu.

Po śniadaniu przez prawie pół godziny wpatrywałem się w to niesamowite piękno. To właśnie ze względu na takie widoki zawsze siadam przy oknie.

To nigdy się nie nudzi.

I oto jestem, ciesząc się tradycyjnym widokiem na Pragę – tym razem jest trochę pochmurno, ale nic to. Dom to dom!

Autobusem do terminalu w Pradze

Po przylocie czekała na mnie ostatnia mała niespodzianka. Samolot linii Etihad nie podjechał do pomostu pasażerskiego, więc pojechaliśmy autobusem do terminalu.

Mamy biuro na lotnisku tuż nad terminalem 1, więc praktycznie codziennie obserwuję ruch na lotnisku.

To był pierwszy raz, kiedy osobiście widziałem samolot linii Etihad na odległym stanowisku. Uważam to zatem za sytuację wyjątkową, a nie normę na trasie do Pragi.

Jednak nawet w tej sytuacji organizacja nie zawiodła. Było mnóstwo autobusów, a informacje były jasne, więc wysiadanie przebiegło sprawnie.

Etihad a Qatar Airways, Emirates i Air Arabia

Ta ocena jest oczywiście wyłącznie moją subiektywną opinią. Każdy pasażer ma inne priorytety.

Podejmując decyzję, oprócz ceny biorę pod uwagę również program lojalnościowy, limit bagażu oraz lotniska, na których będę dokonywać przesiadek.

Gdyby ostateczna cena była taka sama, wybrałbym Qatar Airways.

Qatar Airways jest członkiem sojuszu oneworld, w ramach którego lubię gromadzić mile. Cena mojego biletu obejmowała bagaż rejestrowany, a podczas dłuższego lotu otrzymałem również niewielki zestaw podróżny. Co więcej, uważam, że przesiadka w Doha przebiega sprawniej, a oferta saloników jest lepsza.

Z drugiej strony, za podobną cenę wolałbym linię Etihad od Emirates. Nie ze względu na jakieś znaczące różnice na pokładzie, ale ze względu na lotnisko. Uważam, że międzylądowanie w Abu Zabi jest o wiele przyjemniejsze niż to w Dubaju.

Air Arabia to zupełnie inna liga. To tania linia lotnicza, w której za posiłki i bagaż rejestrowany trzeba dodatkowo zapłacić. Jeśli jednak podróżujesz z niewielkim bagażem, może to być interesująca alternatywa. Bardziej szczegółowo opisuję to w mojej recenzji lotu Air Arabia z Pragi do Bangkoku.

Najważniejszym czynnikiem jest zatem zawsze ostateczna cena. Jeśli po doliczeniu wszystkich niezbędnych usług Etihad okaże się najtańszą opcją, nie miałbym powodu, by jej unikać.

Etihad potrafi być wyjątkowy. Tylko nie w klasie ekonomicznej

Moja ocena klasy ekonomicznej może brzmieć nieco powściągliwie. Nie oznacza to jednak, że Etihad nie jest w stanie stworzyć produktu, który pozostawi trwałe wrażenie.

Na naszej stronie internetowej podzieliliśmy się również naszymi wrażeniami ze wszystkich klas premium:

• Klasa biznes Etihad na pokładzie Boeinga 787-9 z Pragi do Abu Zabi
• Klasa pierwsza linii Etihad na pokładzie Airbusa A380 z Abu Zabi do Paryża
• Etihad Residence z Singapuru do Abu Zabi

To właśnie to porównanie wyraźnie pokazuje, co ma do zaoferowania klasa ekonomiczna.

Niezawodna podróż, nowoczesne samoloty i profesjonalna obsługa. Nie jest to jednak rodzaj doświadczenia, które skłoniłoby cię do wyboru linii Etihad bez względu na cenę.

Wniosek: czy warto podróżować liniami Etihad w klasie ekonomicznej?

Tak, jeśli cena jest odpowiednia.

Mój bilet w obie strony z Pragi do Bangkoku za 492 euro był bardzo korzystną ofertą.

Podczas żadnego z lotów nie wydarzyło się nic szczególnie złego. Samoloty były nowoczesne, załogi profesjonalne, a organizacja na wszystkich lotniskach była doskonała.

Linie Etihad zyskują u mnie dodatkowe punkty dzięki częstym ofertom specjalnym oraz sprawnemu transferowi w Abu Zabi.

Z drugiej strony, przed kontrolą bezpieczeństwa dla pasażerów tranzytowych była długa kolejka, salonik Pearl Lounge był przepełniony, a najtańszy bilet nie obejmuje bagażu rejestrowanego.

Sama podróż samolotem nie wyróżniała się niczym szczególnym. Fotele, posiłki i obsługa były na poziomie standardowej klasy ekonomicznej na trasach długodystansowych. Nic mnie szczególnie nie rozczarowało, ale nie było też niczego, co skłoniłoby mnie do wyboru linii Etihad zamiast jej konkurentów oferujących wyższe ceny przy następnej okazji.

Moja ocena jest zatem prosta:

• jeśli Etihad jest najtańszy nawet po doliczeniu opłat za bagaż, to oczywiście warto z nimi lecieć
• przy tej samej cenie osobiście wolałbym Qatar Airways
• Wybrałbym Etihad zamiast Emirates głównie ze względu na wygodniejsze połączenie
• Nie zapłaciłbym dodatkowo za Etihad tylko ze względu na komfort podróży w klasie ekonomicznej

A gdyby to było 492 euro? Bez wahania wybrałbym tę linię ponownie. Za znacznie wyższą cenę niż w przypadku Qatar? Nie.

Znajdź loty liniami Etihad Airways