Najłatwiejszym sposobem opłacenia transportu w Londynie jest użycie własnej karty zbliżeniowej, telefonu komórkowego lub smartwatcha.

Nie musisz kupować biletu z wyprzedzeniem ani śledzić liczby przejazdów. Wystarczy, że przez cały dzień będziesz korzystać z tej samej karty lub tego samego urządzenia, a system automatycznie obliczy najkorzystniejszą opłatę i zastosuje dzienny limit.

Dla większości odwiedzających obowiązują 4 podstawowe zasady:

• Każdy pasażer płacący za przejazd musi posiadać własną kartę, telefon komórkowy, zegarek lub Oyster card
• W metrze, DLR i pociągach należy przyłożyć kartę przy wsiadaniu i wysiadaniu (touch in /touch out)
• W autobusach i tramwajach wystarczy przyłożyć kartę tylko przy wsiadaniu
• Większość atrakcji znajduje się w strefach 1 i 2, gdzie osoba dorosła korzystająca z taryfy „ contactless ” płaci maksymalnie 8,90 GBP dziennie

Jaki bilet wybrać w Londynie

Sytuacja	Najlepsza opcja	Dlaczego
Dorośli na 1–5 dni	Osobista karta zbliżeniowa	Najtańsza
Dorośli na 6–7 dni (od poniedziałku do niedzieli)	Własna karta zbliżeniowa	Limit tygodniowy obowiązuje automatycznie
Dokładnie 7 dni w ciągu 2 tygodni kalendarzowych	contactless lub 7 dni Travelcard	Limit tygodniowy obowiązuje od poniedziałku do niedzieli; ważność karty Travelcard może rozpocząć się w dowolnym dniu
Dziecko poniżej 11 roku życia	Podróżuje bezpłatnie w towarzystwie płacącej osoby dorosłej	Podróżuje bezpłatnie
Dziecko w wieku od 11 do 15 lat	Karta Oyster z ustaloną zniżką Young Visitor	Płaci połowę ceny biletu dla osoby dorosłej
Tylko autobusy i tramwaje	Własna karta zbliżeniowa	Najtańsza opcja
Karta zagraniczna z wysoką opłatą lub karta nieakceptowana przez TfL	Oyster	Unikniesz powtarzających się opłat bankowych i problemów z kompatybilnością

Londyn to ogromne miasto, a źle wybrana lokalizacja hotelu może oznaczać kilka dodatkowych przesiadek każdego dnia.

Dlatego wybierając zakwaterowanie w Londynie, skup się przede wszystkim na odległości, jaką można pokonać pieszo od stacji metra, linii Elizabeth, DLR lub London Overground.

Hotel położony poza samym centrum, ale tuż obok stacji szybkiej linii, jest zazwyczaj bardziej praktyczny niż tańszy pokój oddalony od środków transportu.

Porównaj ceny hoteli w Londynie

Contactless, karta Oyster czy Travelcard?

Oto trzy główne sposoby płacenia za transport w Londynie.

Własna karta płatnicza i telefon komórkowy

W przypadku standardowego pobytu najprostszą opcją jest karta „ contactless ”.

Działa to w następujący sposób pay as you go: podczas każdej podróży przykładasz kartę do żółtego czytnika, a system TfL oblicza właściwą opłatę pod koniec dnia.

Ceny za poszczególne przejazdy , a także limity dzienne i tygodniowe, są takie same jak w przypadku karty Oyster.

Możesz używać własnej karty do płacenia w metrze, autobusach, tramwajach, DLR, London Overground, linii Elizabeth oraz pociągach National Rail w londyńskich strefach taryfowych.

Kartą można również korzystać w kolejce „ River Bus ” oraz londyńskiej kolejce linowej („London Cable Car”), chociaż przejazdy te nie wliczają się do standardowego limitu dziennego.

Uważaj na kilka typowych błędów:

• Dwie osoby nie mogą zapłacić za jedną podróż tą samą kartą
• System traktuje kartę, telefon komórkowy i smartwatch jako trzy różne metody płatności, nawet jeśli są one powiązane z tym samym kontem bankowym
• Jeśli przy wejściu zapłacisz telefonem komórkowym, a przy wyjściu użyjesz fizycznej karty, spowoduje to zarejestrowanie dwóch niekompletnych przejazdów i możesz zostać obciążony opłatą za dwa przejazdy w maksymalnej wysokości
• Zagraniczne karty zbliżeniowe zazwyczaj działają, ale bank może pobierać opłatę za płatności w walucie obcej lub za każdą transakcję
• W przypadku płatności telefonem komórkowym urządzenie musi pozostać włączone do końca podróży oraz na czas ewentualnych kontroli

Zabierz ze sobą zapasową kartę. Jeśli Twoja główna karta nie zostanie zaakceptowana, nie próbuj używać różnych kart przy bramkach wejściowych i wyjściowych podczas tej samej podróży.

Możesz sprawdzić historię swoich przejazdów, pobrane kwoty oraz wnioski o zwrot nienależnie naliczonych opłat za przejazdy za pośrednictwem konta TfL Contactless i Oyster.

Oyster card

Karta Oyster działa w podobny sposób jak karta płatnicza. Należy ją doładować, a podczas podróży przyłożyć do żółtego czytnika, a system automatycznie nalicza opłaty za poszczególne przejazdy i stosuje limity.

Standardowa karta Oyster zakupiona w Londynie kosztuje 10,50 GBP. Opłata za zakup karty nie podlega zwrotowi, więc nie opłaca się jej kupować osobie dorosłej posiadającej działającą kartę zbliżeniową, która przyjeżdża na krótką wizytę.

Kartę można doładować na stacjach, za pośrednictwem aplikacji TfL Go oraz w sklepach oznaczonych napisem „ Oyster Ticket Stop ”.

Karta Oyster przyda się w następujących sytuacjach:

• Dla dzieci w wieku od 11 do 15 lat, którym pracownik TfL przyzna zniżkę Young Visitor
• Jeśli Twoja zagraniczna karta płatnicza nie działa lub Twój bank nalicza niekorzystne opłaty
• Jeśli chcesz doładować swoją kartę 7-dniową kartą Travelcard, której ważność może rozpocząć się w dowolnym dniu tygodnia

Visitor Oyster card musisz ją zamówić przed podróżą. Kosztuje ona również 10,50 GBP plus koszty wysyłki, więc dla osoby dorosłej zazwyczaj nie stanowi to żadnej korzyści w porównaniu ze standardową kartą Oyster kupioną po przyjeździe. Może się to opłacać, jeśli chcesz mieć kartę przygotowaną z wyprzedzeniem lub jeśli potrzebujesz jej dla dziecka w wieku od 11 do 15 lat.

• Gdzie kupić i doładować kartę Oyster
• Oficjalne informacje na temat karty Visitor Oyster

Travelcard

Papierowa jednodniowa karta Travelcard jest dla przeciętnego turysty droższa niż automatyczny limit dzienny przy płatności kartą lub kartą Oyster.

W strefach od 1 do 4 koszt wynosi 16,60 GBP, podczas gdy limit dla stref 1 i 2 wynosi zaledwie 8,90 GBP.

Bardziej atrakcyjną opcją może być 7-dniowa karta Travelcard doładowana na standardową kartę Oyster. W przeciwieństwie do tygodniowego limitu na stronie contactless, który zawsze obowiązuje od poniedziałku do niedzieli, karta Travelcard jest ważna przez dowolne siedem kolejnych dni.

ℹ️ Przykład: w przypadku pobytu od czwartku do środy, podczas którego limit w strefach 1 i 2 jest osiągane każdego dnia, karta „ contactless ” kosztowałaby maksymalnie 62,30 GBP.

Siedmiodniowa karta Travelcard kosztuje 44,70 GBP, a wraz z nową kartą Oyster – łącznie 55,20 GBP.

Jeśli jednak w danym dniu podróżujesz tylko raz lub dwa razy, standardowa karta „ pay as you go ” może nadal okazać się tańsza.

Ile kosztuje transport w Londynie?

Londyn jest podzielony na 9 stref taryfowych. Większość głównych atrakcji i dzielnic odwiedzanych podczas pierwszej podróży znajduje się w strefach 1 i 2. Zazwyczaj trzeba wybierać wyższe strefy, jeśli jedzie się do hotelu, na lotnisko lub na przedmieścia miasta.

Limity dzienne i tygodniowe

Daily cap Jest to maksymalna kwota, jaką zapłacisz za kwalifikujące się przejazdy w ciągu jednego dnia podróży, korzystając prawidłowo z tej samej karty lub karty Oyster.

Dzień podróży nie rozpoczyna się o północy, lecz trwa od godz. 4:30 rano do godz. 4:29 rano następnego dnia.

Limit tygodniowy jest zawsze obliczany od poniedziałku do niedzieli. Nie można go dostosować do daty przyjazdu.

Strefy	Limit dzienny	Limit tygodniowy Od poniedziałku do niedzieli
Strefa 1 lub strefy 1–2	8,90 GBP	44,70 GBP
Strefy 1–3	10,50 GBP	52,50 GBP
Strefy 1–4	12,80 GBP	64,20 GBP
Strefy 1–5	15,30 GBP	76,40 GBP
Strefy 1–6	16,30 GBP	81,60 GBP

Limit łączny dla stref obejmuje przejazdy metrem, autobusem, tramwajem, DLR, London Overground, większość przejazdów linią Elizabeth oraz większość połączeń National Rail w obrębie tych stref.

Jeśli w ciągu dnia korzystasz jednocześnie z metra i autobusu, nie płacisz dwóch oddzielnych opłat. System zlicza poszczególne przejazdy i zatrzymuje się na odpowiednim limicie łącznym.

Standardowy limit nie obejmuje na przykład pociągu „ River Bus ”, londyńskiej kolejki linowej (London Cable Car), pociągu Heathrow Express oraz pociągów dużych prędkości sieci Southeastern.

• Pełny, aktualny przegląd limitów i kart Travelcard
• Obliczanie ceny konkretnej podróży

Bilety jednorazowe w metrze i pociągach

Cena zależy od stref, przez które przebiega trasa, trasy oraz godziny przyłożenia karty przy wejściu.

Typowa podróż metrem przez strefy 1 i 2 kosztuje 3,60 GBP w godzinach szczytu i 3,10 GBP poza godzinami szczytu.

Godziny szczytu obowiązują od poniedziałku do piątku, z wyjątkiem świąt państwowych, w godzinach od 6:30 do 9:30 oraz od 16:00 do 19:00. Decydująca jest godzina przyłożenia karty przy wejściu.

Podczas popołudniowego szczytu przejazdy z zewnętrznych stref do strefy 1 są rozliczane według stawek poza godzinami szczytu; w przypadku przejazdów przez strefę 1 oraz na lotnisko Heathrow obowiązują specjalne zasady.

W centrum miasta limit ten osiąga się zazwyczaj po około trzech lub czterech przejazdach. Jeśli liczba przejazdów jest mniejsza, odliczana jest jedynie łączna liczba faktycznie odbytych przejazdów, a nie pełny limit dzienny.

Autobusy i tramwaje

Opłaty za przejazdy autobusami i tramwajami nie zależą od stref.

• 1,85 GBP za każdy opłacony przejazd
• 5,55 GBP jako limit dzienny
• 26,10 GBP jako limit tygodniowy
• Aktualne opłaty za przejazdy autobusami i tramwajami

Zasada „ Hopper fare ” pozwala na nieograniczoną liczbę przesiadek między autobusami i tramwajami w ciągu 60 minut od pierwszego przyłożenia karty, bez konieczności dokonywania dodatkowej płatności. Należy jednak przyłożyć kartę przy każdym wejściu do pojazdu, nawet jeśli kolejna podróż jest bezpłatna.

A jak wygląda kwestia dziennych limitów w metrze i autobusach?

• Będę podróżować wyłącznie autobusem lub tramwajem -> zapłacę maksymalnie 5,55 GBP
• Będę podróżować wyłącznie metrem lub pociągiem -> zapłacę maksymalnie 8,90 GBP dziennie
• Będę korzystać z metra, pociągów, autobusów i tramwajów -> zapłacę maksymalnie 8,90 GBP dziennie

Jak prawidłowo przyłożyć kartę: touch in / touch out

Prawidłowe przyłożenie karty jest bardzo ważne. Niekompletna podróż może skutkować naliczeniem maksymalnej opłaty, która może nie zostać zaliczona do dziennego limitu.

• W metrze, DLR, London Overground, linii Elizabeth oraz pociągach: przyłóż kartę przy wejściu i wyjściu, nawet przy otwartych bramkach lub na stacjach bez kołowrotów
• Autobusy: przyłóż kartę tylko przy wsiadaniu; nie przyłóż jej przy wysiadaniu
• Tramwaje: przyłóż kartę tylko przed wejściem, a nie przy wysiadaniu; na stacji Wimbledon postępuj zgodnie ze specjalnymi oznaczeniami obok czytników kart
• Autobus rzeczny: w przypadku płatności kartą lub kartą Oyster należy przyłożyć kartę przy wejściu na pokład i ponownie po zejściu, zgodnie z instrukcjami personelu

W punktach przesiadkowych można czasem spotkać różowe czytniki kart. Przyłóż do nich kartę, jeśli podróżujesz trasą poza strefą 1. Dzięki temu system rozpozna rzeczywistą trasę podróży i naliczy niższą opłatę.

Nie przykładać karty przez portfel zawierający inne karty zbliżeniowe. To zjawisko, zwane „ card clash ”, może spowodować otwarcie bramki biletowej za pomocą karty innej niż ta, której zamierzałeś użyć, oraz podzielenie jednej podróży między dwie metody płatności.

Podróżowanie z dziećmi w Londynie

Dzieci poniżej 11 roku życia

Dzieci poniżej 11 roku życia podróżują bezpłatnie autobusami i tramwajami.

Mogą one również podróżować bezpłatnie metrem, DLR, London Overground, linią Elizabeth oraz wybranymi pociągami National Rail, jeśli towarzyszy im osoba dorosła posiadająca bilet. Jedna osoba dorosła może w ten sposób towarzyszyć maksymalnie czterem dzieciom.

Dzieci nie potrzebują własnej karty podróżnej. Przy bramkach biletowych należy skorzystać z szerokiej bramki przeznaczonej dla wózków dziecięcych i bagażu i przejść przez nią razem. Standardowe bramki biletowe zamykają się szybko.

Dzieci w wieku od 11 do 15 lat

W przypadku krótkiej wizyty najpraktyczniejszym rozwiązaniem jest wydanie osobnej karty Oyster lub Visitor Oyster dla każdego dziecka.

Po przyjeździe należy poprosić personel na stacji metra, stacji London Overground, wybranych stacjach linii Elizabeth lub na stronie Visitor Centre o aktywację zniżki Young Visitor. Podczas aktywacji zniżki dziecko musi być obecne.

Zniżka obowiązuje przez maksymalnie 14 dni i obniża ceny biletów jednorazowych oraz dziennych limitów do połowy stawki dla dorosłych. Nie można uzyskać taryfy dziecięcej przy użyciu standardowej karty bankowej.

W przypadku jednorazowej podróży turystycznej zazwyczaj nie opłaca się ubiegać o kartę 11–15 Zip Oyster photocard ze zdjęciem, która jest przeznaczona głównie do regularnych podróży i wymaga złożenia wniosku oraz uiszczenia opłaty administracyjnej.

Pasażerowie w wieku 16 lat i starsi

Osoby w wieku 16 lat i starsze płacą standardową opłatę dla osób dorosłych, chyba że kwalifikują się do otrzymania jednej z lokalnych kart Oyster ze zdjęciem lub innej zniżki obowiązującej w Wielkiej Brytanii.

• Oficjalny przewodnik dotyczący podróżowania z dziećmi

Poruszanie się po Londynie: najlepsze środki transportu dla turystów

Dla większości odwiedzających najszybszym połączeniem jest metro i spacer.

Autobusy są idealne na krótsze przejazdy, podczas których można podziwiać widoki miasta, kolej DLR pozwala dotrzeć do wschodniej części Londynu, a łodzie umożliwiają rejs wzdłuż Tamizy. Nie warto wynajmować samochodu do poruszania się po Londynie: ruch uliczny jest powolny, parkowanie jest drogie, a w centrum miasta obowiązują dodatkowe opłaty.

Metro, linia Elizabeth, Overground i pociągi

Tube to najszybszy sposób przemieszczania się między odległymi częściami centrum miasta.

Kierunek jest wskazany na peronach za pomocą symbolu strony świata lub nazwy stacji końcowej linii. Przed wejściem do pociągu nie wystarczy zatem znać tylko kolor linii; trzeba również znać miejsce docelowe i kierunek.

Linia Elizabeth to szybka linia kolejowa przebiegająca przez centrum miasta. W rzeczywistości jednak zaliczam ją do standardowych linii metra, ponieważ dla przeciętnego turysty nie ma żadnych różnic między metrem a linią Elizabeth.

London Overground łączy przede wszystkim rozległe centrum miasta z odległymi dzielnicami. Na mapach trasy tej linii nie są już zaznaczane jako pojedyncza pomarańczowa linia, lecz pod nazwami Liberty, Lioness, Mildmay, Suffragette, Weaver i Windrush.

Pociągi National Rail mogą być szybsze niż metro na trasach między bardziej oddalonymi częściami miasta. W obrębie londyńskich stref w większości przypadków wystarczy „ contactless ” lub karta Oyster; jednak przed podróżą poza granice systemu zawsze sprawdź ważność biletu na danej stacji.

Sieć jest rozległa, dlatego w naszym przewodniku po londyńskim metrze i pociągach osobno omówiliśmy mapy, poszczególne linie, godziny kursowania oraz połączenia.

Autobusy i czerwone autobusy piętrowe

Autobusy są tańsze niż metro, a z górnego pokładu autobusu piętrowego można podziwiać miasto lepiej niż z podziemia. Jednak podczas dłuższych podróży mogą one być znacznie wolniejsze z powodu korków.

W londyńskich autobusach nie przyjmuje się gotówki. Wsiadaj przez przednie drzwi, przyłóż kartę tylko raz i nie przyłóż jej ponownie przy wysiadaniu.

Stań w widocznym miejscu na przystanku i, dla pewności, pomachaj do zbliżającego się autobusu. Z odpowiednim wyprzedzeniem przed wysiadaniem naciśnij czerwony przycisk „ Stop ”.

Krótko mówiąc: autobus jest idealnym środkiem transportu na krótsze przejazdy w centrum miasta. Co zaskakujące, korzystaliśmy z niego bardzo często.

Trasę zawsze planowaliśmy za pomocą Google Maps.

Następujące regularne trasy szczególnie nadają się na niedrogą wycieczkę po mieście:

• 9 –obok Aldwych, Trafalgar Square, Piccadilly, Hyde Park i Kensington
• 11 –obok katedry św. Pawła, Trafalgar Square, Big Bena i opactwa Westminster
• 15 – kursuje z Trafalgar Square do Tower of London
• 139 –przez most Waterloo, dzielnicę South Bank, Trafalgar Square, Piccadilly, Regent Street i Oxford Street

Historyczne autobusy Routemaster nie kursują już regularnie na trasach nr 9 i 15.

Jeśli chcesz przejechać się autobusem z otwartym dachem, posłuchać komentarza i mieć możliwość wsiadania i wysiadania przy głównych atrakcjach, porównaj płatne autobusy „ hop-on hop-off ”. Nie są one najtańszą opcją, ale podczas pierwszej wizyty mogą stanowić alternatywę dla osobnej wycieczki krajoznawczej.

Porównaj autobusy turystyczne w Londynie

Mapy tras autobusowych dla poszczególnych dzielnic znajdziesz na stroniewebsitetfl.gov.uk/maps/bus, a rozkłady jazdy są dostępne na stronieattfl.gov.uk/travel-information/timetables.

DLR

Docklands Light Railway, czyli DLR, to zautomatyzowana, bezzałogowa kolej w wschodnim Londynie. Łączy ona dzielnicę City, Canary Wharf, Royal Docks, lotnisko London City oraz okolice Greenwich. Podróżując do Obserwatorium w Greenwich, należy wysiąść na stacji Cutty Sark.

Dla turystów DLR jest interesująca również ze względu na sam przejazd. Jeśli są wolne miejsca, usiądź w pierwszym rzędzie, a będziesz mógł oglądać tor z perspektywy maszynisty. Na stacjach bez kołowrotów nie zapomnij poszukać osobnego żółtego czytnika i przyłożyć do niego bilet przy wejściu i wyjściu.

• Mapa sieci DLR i sieci kolejowej
• Rozkłady jazdy DLR

London Cable Car

Kolejka linowa przecina Tamizę między półwyspem Greenwich (stacja North Greenwich) a dzielnicą Royal Docks (stacja DLR Royal Victoria).

Pojedynczy przejazd trwa do 10 minut, a przy dobrej widoczności można podziwiać widoki na O2, Canary Wharf i wschodnią część Londynu.

Osoba dorosła płaci 7 GBP za przejazd w jedną stronę. Bilet w obie strony kupiony online kosztuje 13,50 GBP.

Można również zapłacić własną kartą lub kartą Oyster, ale przejazd ten nie wlicza się do standardowego dziennego limitu.

• Taryfy, usługi i bilety online

Taksówki, Uber i Bolt

Tradycyjną czarną taksówkę, znaną jako „ black cab ”, można zatrzymać na ulicy lub znaleźć na postoju taksówek.

Minimalna opłata za przejazd wynosi 4,40 GBP, a typowa podróż na odległość 1 mili kosztuje około 8,40–13,20 GBP, w zależności od natężenia ruchu i pory dnia.

Wszystkie czarne taksówki akceptują płatności kartą bez dodatkowych opłat i są przystosowane do przewozu osób na wózkach inwalidzkich.

Uber, Bolt i FREENOW wyświetlają cenę przed dokonaniem rezerwacji, ale w przypadku dużego popytu stosują cennik dynamiczny. Dlatego nie zawsze są one tańsze od czarnej taksówki. Przed podróżą porównaj zarówno cenę, jak i szacowany czas przyjazdu w kilku aplikacjach.

Taksówki są najlepszym rozwiązaniem w nocy, podczas podróży z dużym bagażem lub w przypadku grupy podróżującej razem na jednej konkretnej trasie. Do poruszania się po centrum miasta w ciągu dnia transport publiczny jest zazwyczaj znacznie tańszy.

• Aktualne stawki za przejazdy czarnymi taksówkami

Łodzie na Tamizie: Uber Boat i rejsy wycieczkowe

Na Tamizie kursują dwa różne rodzaje łodzi. Uber Boat by Thames Clippers Jednym z nich jest szybka, regularna linia, znana również jako „River Bus”.

Rejsy wycieczkowe odbywają się w wolniejszym tempie, zazwyczaj obejmują komentarz przewodnika i mają na celu zaprezentowanie miasta.

Uber Boat to idealny środek transportu na trasie między Westminsterem, London Eye, Tower of London, Canary Wharf, Greenwich i Battersea. Z pokładu łodzi można podziwiać London Eye, Tower of London, Tower Bridge oraz nowoczesne dzielnice na wschodzie.

Za przejazd River Busem można zapłacić kartą zbliżeniową lub kartą Oyster, ale opłata za przejazd nie wlicza się do dziennego ani tygodniowego limitu TfL.

Każdy pasażer musi posiadać własny środek płatniczy.

Ceny zależą od stref rzecznych; bilety kupione online lub przez aplikację Uber są zazwyczaj tańsze niż standardowe bilety na przystani. Dostępne są również bilety jednodniowe i rodzinne hop-on hop-off.

• Mapa tras Uber Boat
• Aktualne taryfy Uber Boat

Skorzystaliśmy z Uber Boat podczas naszej podróży z City do elektrowni Battersea Power Station, a przejazd kosztował nas 11,50 GBP. Chociaż jest to znacznie więcej niż w metrze, widoki z Tamizy były absolutnie wspaniałe!

Bilet na Uber Boat można kupić za pośrednictwem aplikacji Uber lub w tradycyjny sposób – zbliżając swoją kartę zbliżeniową tuż przed wejściem na pokład łodzi, a następnie ponownie zaraz po zejściu z niej.

Na pokładzie Uber Boat znajduje się nawet mała restauracja i toalety.

Jeśli interesuje Cię przede wszystkim wycieczka z przewodnikiem po zabytkach, porównaj oferty tradycyjnych rejsów wycieczkowych. Popularne trasy to Westminster–Tower Bridge i Westminster–Greenwich; przed zakupem sprawdź, czy jest to bilet w jedną stronę, w obie strony, czy całodzienny.

Porównaj rejsy po Tamizie

Tramwaje

Londyńskie tramwaje kursują głównie w dzielnicy Croydon na południu miasta, a ich linie rozgałęziają się w kierunku Wimbledonu, Beckenham Junction, Elmers End i New Addington.

Nie są one niezbędne podczas standardowej wycieczki po centrum miasta, ale mogą się przydać, jeśli zatrzymujesz się w tej okolicy lub wybierasz się na południe Londynu.

Ceny biletów są takie same jak w autobusach. Przed wejściem do tramwaju przyłóż kartę do czytnika na przystanku, ale nie przyłóż jej ponownie przy wysiadaniu. W Wimbledonie postępuj zgodnie ze szczegółowymi instrukcjami przy bramkach biletowych i na peronie tramwajowym.

• Mapa linii tramwajowych
• Rozkłady jazdy

System wypożyczania rowerów Santander Cycles

Rowery Santander Cycles idealnie nadają się do jazdy wzdłuż parków i rzeki, jednak ruch uliczny w centrum miasta może stanowić wyzwanie dla niedoświadczonych rowerzystów. Rowerzyści poruszają się po lewej stronie, a choć kask nie jest obowiązkowy, to zaleca się jego noszenie.

• Pojedynczy przejazd trwający do 30 minut kosztuje od 1,65 GBP
• Całodzienny dostęp z nieograniczoną liczbą przejazdów trwających do 60 minut kosztuje od 3,50 GBP
• Korzystanie z roweru elektrycznego kosztuje 3 GBP za 30 minut lub za każdą przejażdżkę doliczana jest opłata w wysokości 1 GBP do stawki całodziennej

Rower standardowy można wypożyczyć za pośrednictwem aplikacji lub w terminalu przy stojaku rowerowym. Aby wypożyczyć rower elektryczny, potrzebna jest aplikacja Santander Cycles. Po zwróceniu roweru należy zawsze sprawdzić zieloną kontrolkę, aby upewnić się, że rower został prawidłowo zablokowany.

• Cennik Santander Cycles

Transport z londyńskich lotnisk

Londyn obsługiwany jest przez sześć głównych lotnisk, z których każde oferuje inne ceny biletów i najlepsze możliwe połączenia. Nie należy zatem wybierać lotu wyłącznie na podstawie ceny; różnica w kosztach i czasie podróży może szybko zniwelować wszelkie oszczędności.

Lotnisko	Połączenia z londyńską siecią komunikacyjną	Szczegółowy przewodnik
Heathrow	Strefa 6; linie Piccadilly i Elizabeth akceptują karty zbliżeniowe oraz karty Oyster Pociąg Heathrow Express nie jest wliczony do standardowego limitu przejazdów	Transport z lotniska Heathrow
London City	Strefa 3; bezpośredni DLR	Transport z lotniska London City
Gatwick	Poza standardowymi strefami; pociągi Thameslink, Southern i Gatwick Express oraz autokary dalekobieżne	Transport z lotniska Gatwick
Stansted	Poza standardowymi strefami; pociągi Stansted Express oraz autokary dalekobieżne	Transport ze Stansted
Luton	Poza standardowymi strefami; pociągi DART i autokary dalekobieżne	Transport z Luton
Southend	Poza strefami; pociągi Greater Anglia	Transport z Southend

W przypadku lotnisk położonych poza standardowymi strefami nie można automatycznie zakładać, że obowiązują tam te same ograniczenia i zasady, co w centrum miasta. Przed podróżą sprawdź szczegółowy przewodnik po lotnisku, w którym porównujemy pociągi, autobusy, ceny, czas podróży i połączenia nocne.

Transport nocny

Większość linii metra kursuje od około 5:00 rano do północy; dokładne godziny różnią się w zależności od stacji i dnia.

Przez pozostałą część nocy działa rozbudowana sieć autobusów nocnych. Niektóre regularne linie kursują przez całą dobę; inne połączenia nocne można rozpoznać po literze „N” przed numerem linii.

Night Tube W piątkowe i sobotnie noce kursują pociągi na liniach Central, Jubilee, Northern, Piccadilly i Victoria. Część sieci Overground, znana jako linia Windrush, również działa przez całą noc. Obowiązują standardowe taryfy poza godzinami szczytu oraz limity dzienne; przejazdy rozpoczynające się przed godz. 4:30 rano są zaliczane do poprzedniego dnia podróży.

W weekendy często zdarzają się zakłócenia w ruchu, dlatego przed wyruszeniem w podróż należy zawsze sprawdzić stan połączeń, zwłaszcza w przypadku podróży na lotnisko.

• Aktualny rozkład jazdy Night Tube
• Wyszukaj połączenia nocne

Mapy i aplikacje

Aplikacje TfL Go, Citymapper i Google Maps doskonale nadają się do planowania podróży.

Aplikacja TfL Go wyświetla również aktualizacje dotyczące ruchu w czasie rzeczywistym, zakłócenia w ruchu, trasy przystosowane dla osób niepełnosprawnych oraz historię przejazdów kartą Oyster. Podczas wyszukiwania na podstawie aktualnej lokalizacji zawsze sprawdź, czy aplikacja rzeczywiście wybrała najbliższą stację.

Przed wyruszeniem w drogę pobierz mapę centrum miasta w trybie offline i zapisz adres swojego hotelu. Telefon komórkowy będzie Ci potrzebny nie tylko do nawigacji, ale także do płacenia za pomocą telefonu przy bramce wyjściowej oraz na wypadek kontroli biletów, więc pamiętaj, aby oszczędzać baterię w ciągu dnia lub zabrać ze sobą powerbank.

• TfL Go
• Aktualna mapa sieci metra i kolei
• Aktualny stan wszystkich linii