Londyńskie metro jest legendarne zarówno ze względu na swoją rozległą i sprawną sieć, jak i fakt,że jest najstarszą linią metra na świecie.

Już w 1863 roku pierwsze pociągi parowe wyruszyły wzdłuż linii Metropolitan Line w ramach londyńskiego metra.

Zarezerwuj hotel w pobliżu stacji metra

Londyńskie metro jest tak popularne, że zdecydowana większość pamiątek i artykułów turystycznych zawiera motywy związane z londyńskim metrem. Do najsłynniejszych pamiątek należą charakterystyczne logo metra (czerwone koło z niebieską poziomą linią i nazwą stacji) oraz kultowe ogłoszenie „ "Please Mind the Gap Between the Train and the Platform" ”, które na każdej stacji ostrzega pasażerów przed szczeliną między pociągiem a peronem.

W języku angielskim termin The Tube, rzadziej i bardziej formalnie,„London Underground”.

Sieć 11 linii metra uzupełnia kilka tras zautomatyzowanej linii DLR, London Overground oraz pociągów zwykłych, z których również można korzystać podczas poruszania się po mieście.

Linie metra (Tube) i połączenia

Londyńskie metro (a na obrzeżach miasta kolej naziemna) przecina 11 linii metra, które zabiorą Cię do wszystkich zabytków i atrakcji.

Jeśli chcesz szybko poruszać się po rozległym centrum miasta, samo metro z łatwością wystarczy, bez konieczności korzystania z autobusów. W centrum miasta stację znajdziesz dosłownie na każdym rogu.

W Londynie istnieją dwa rodzaje linii: linie podziemne z krótszymi, bardziej zatłoczonymi pociągami oraz linie głębokiego poziomu ze znacznie bardziej przestronnymi pociągami.

Linie metra w Londynie rozróżnia się według koloru i historycznej nazwy:

• Bakerloo Line (brązowa) – przebiega przez Londyn z południowego wschodu na północny zachód, ma 23 km długości i została otwarta w 1906 r.; jest to linia podziemna. Ciekawe miejsca na trasie: London Eye, Trafalgar Square, Piccadilly Circus, Oxford Street, Regent’s Park
• Central Line (czerwona) – biegnie ze wschodu na zachód; jest to druga pod względem natężenia ruchu linia w Londynie, o długości 74 km, rozgałęziająca się na obu końcach. Jest to linia podziemna, działająca od 1900 roku. Atrakcje turystyczne wzdłuż trasy:Oxford Street, Hyde Park, British Museum, Pałac Kensington, katedra św. Pawła
• Circle Line (żółta) – linia o kształcie półkola biegnąca wokół centrum miasta, przechodząca przez główne stacje; ma długość 27 km, biegnie pod ziemią i działa od 1884 roku. Atrakcje turystyczne na trasie:Pałac Westminster, Opactwo Westminsterskie, Big Ben, Downing Street, Pałac Buckingham,Pałac Kensington,Katedra św. Pawła, Tower of London, Tower Bridge, London Eye, Sky Garden, Barbican
• District Line (zielona) – przebiega przez centrum Londynu w pobliżu Tamizy; na zachodzie rozgałęzia się na kilka odgałęzień; ma 64 km długości i działa od 1868 roku. Jest to linia metra z bardziej przestronnymi pociągami. Atrakcje wzdłuż trasy: Pałac Westminsterski, Opactwo Westminsterskie, Big Ben, Downing Street, Pałac Buckingham,Pałac Kensington,Katedra św. Pawła,Tower of London, Tower Bridge, London Eye, Sky Garden, Wimbledon
• Elizabeth Line (fioletowa) – najnowszy projekt „Crossrail” w praktyce wprowadza nową linię metra, obejmującą istniejące połączenie kolejowe z lotniska Heathrow, całkowicie nowy odcinek metra przebiegający przez centrum Londynu oraz kolejną istniejącą linię kolejową biegnącą na wschód do Shenfield i dzielnicy Canary Wharf. Atrakcje wzdłuż trasy:British Museum
• Hammersmith & City Line (różowa) – druga pod względem najrzadziej uczęszczana linia przecina północną część centrum miasta z zachodu na wschód, ma 25 km długości i działa od 1863 roku. Jest to trasa podziemna. Atrakcje wzdłuż trasy:Barbican
• Jubilee Line (szara) – najnowsza linia metra, otwarta w 1979 r.; jest to trasa podziemna o długości 36 km. Atrakcje na trasie: Greenwich, Tate Modern, The Shard, Teatr Globe,Pałac Westminsterski, Opactwo Westminsterskie, Big Ben, Downing Street,London Eye
• Metropolitan Line (fioletowa) – najstarsza linia biegnąca od centrum miasta daleko poza granice Londynu; linia płytkiego metra otwarta w 1863 roku, o długości 63 km, która rozgałęzia się na północnym końcu. Atrakcje wzdłuż trasy: Barbican
• Northern Line (czarna) – linia północ-południe o najbardziej skomplikowanym systemie rozgałęzień, najruchliwsza ze wszystkich. Jest to trasa podziemna o długości 58 km, otwarta w 1890 roku. Atrakcje wzdłuż trasy:Pałac Westminsterski, Opactwo Westminsterskie, Big Ben, Downing Street,London Eye,British Museum, Camden Market,Sky Garden,The Shard,Oxford Street
• Piccadilly Line (ciemnoniebieska) – trzecia pod względem natężenia ruchu linia i najgłębiej położona trasa metra w centrum miasta, o długości 71 km, rozgałęziająca się na zachód. Prowadzi między innymi na lotnisko Heathrow i została otwarta w 1906 roku. Atrakcje wzdłuż trasy:Piccadilly Circus,Hyde Park,Pałac Buckingham
• Victoria Line (jasnoniebieska) – druga najnowsza i druga najkrótsza linia, otwarta w 1968 r., ma długość 21 km i przebiega w całości pod ziemią. Atrakcje wzdłuż trasy:Oxford Street,Pałac Buckingham
• Waterloo & City Line (turkusowa) – najkrótsza linia ma zaledwie 2 km; jest to trasa podziemna i, poza stacjami końcowymi w Waterloo i Bank, nie ma żadnych innych stacji. Działa od 1898 roku

Na pierwszy rzut okaprzesiadki między liniami mogąwydawać się chaotyczne, zwłaszcza ze względu na często ciasne przestrzenie zabytkowych stacji metra oraz długie, kręte korytarze z licznymi schodami i schodami ruchomymi.

Jeśli jednak będziesz uważnie podążać za znakami, nie zgubisz się.

Oznakowanie jest naprawdę przejrzyste i poprowadzi cię dokładnie tam, dokąd zmierzasz.Ważne jest,aby zawsze znać nazwę stacji końcowej w kierunku, w którym się poruszasz. Wtedy nigdy się nie zgubisz.

• Wyszukiwanie połączeń
• Rozkłady jazdy metra

Ceny biletów i jak je kupić?

Londyn i okolice są podzielone na 6 stref taryfowych, a ceny biletów są ustalane na tej podstawie. 

Najłatwiejszym i najtańszym sposobem opłacenia przejazdu jest użycie własnej karty zbliżeniowej.

Do każdej stacji metra wchodzi się przez kołowroty, gdzie należy przyłożyć kartę do żółtego czytnika i przejść. Wychodząc ze stacji, ponownie przechodzi się przez kołowrót, gdzie należy jeszcze raz przyłożyć kartę do czytnika, aby opłata została prawidłowo naliczona.

System działa również w przypadku płatności telefonem komórkowym, smartwatchem lub innym urządzeniem, na które można załadować własną kartę.

System biletów całodziennych został zastąpiony tzw. Daily Caps, maksymalną kwotę, która jest pobierana z karty w ciągu jednego dnia kalendarzowego. Po osiągnięciu tego limitu należy nadal przykładać kartę do kołowrotu, ale z karty nie będą pobierane żadne dalsze opłaty. Biorąc pod uwagę wysokie koszty biletów jednorazowych, podczas pobytu w Londynie zawsze osiągniesz dzienny limit.

Można również korzystać z biletów papierowych, ale są one droższe niż płatność kartą. Z drugiej strony opłaty za przejazdy są takie same w przypadku płatności kartą Oyster; jednak dla turystów nie jest to opłacalne, ponieważ zakup karty kosztuje 5 GBP i nie oferuje ona żadnych korzyści w porównaniu z korzystaniem z własnej karty.

• Strefa 1 lub 1+2: płatność zbliżeniowa 8,90 gbp / 16,60 GBP przy użyciu biletu papierowego, maksymalna opłata tygodniowa wynosi 44,70 GBP
• Strefy 1–3: płatność zbliżeniowa 10,50 gbp / 16,60 GBP przy użyciu biletu papierowego, maksymalna opłata tygodniowa wynosi 52,50 GBP
• Strefy 1–4: bezstykowo 12,80 gbp / 16,60 GBP z biletem papierowym, maksymalna opłata tygodniowa wynosi 64,20 GBP
• Strefy 1–5: zbliżeniowe 15,30 gbp / 23,60 GBP z biletem papierowym, maksymalna opłata tygodniowa wynosi 76,40 GBP
• Strefy 1–6: bezstykowo 16,30 gbp / 23,60 GBP z biletem papierowym, maksymalna opłata tygodniowa wynosi 81,60 GBP
• Pełny cennik:tfl.gov.uk/fares

Maksymalna opłata tygodniowa jest zawsze obliczana za tydzień kalendarzowy od poniedziałku do niedzieli. Na przykład, jeśli przebywasz w Londynie od środy do środy, limit tygodniowy zostanie obliczony dwukrotnie – od środy do niedzieli oraz od poniedziałku do środy.

Pojedynczy przejazd w centrum Londynu kosztuje od 2,50 GBP do 6 GBP.

Mapa linii londyńskiego metra

Przygotowaliśmy interaktywną mapę metra, linii Elizabeth Line, DLR i London Overground, którą można znaleźć tutaj:

Oficjalne mapy londyńskiego metra i pociągów można pobrać ze strony internetowej operatora transportu:tfl.gov.uk/maps/track/national-rail

Zamknięcia i zakłócenia w ruchu metra

Częściowo ze względu na wiek i złożoność londyńskiego systemu metra należy spodziewać się bardzo częstych zamknięć, które zazwyczaj mają miejsce w weekendy. Jednak zdarzają się sporadyczne zakłócenia, a czasami niektóre stacje mogą być nawet zamknięte z powodu braków kadrowych.

Zawsze warto sprawdzić na stronie internetowej zarządu transportu w sekcji „Zakłócenia”, czy dana linia metra kursuje na całej trasie.

Warto również pobrać na telefon komórkowy mapę metra w trybie offline, ponieważ w podziemnych odcinkach metra nie ma zasięgu.

DLR: Docklands Light Railway

Wschodnia część Londynu, w nowoczesnej dzielnicy Canary Wharf, jest obsługiwana przez kilka bezobsługowych linii DLR.

Bezpośrednie połączenia DLR kursują na następujących trasach:

• Bank – Limehouse – Canary Wharf – Cutty Sark – Greenwich – Lewisham
• Bank – Limehouse – Poplar – Canning Town – lotnisko London City – Woolwich Arsenal
• Tower Gateway – Limehouse – Poplar – Canning Town – Royal Victoria – Beckton
• Stratford International – Stratford – West Ham –Canning Town – lotnisko London City – Woolwich Arsenal
• Stratford – West Ham – Poplar – Canary Wharf – Cutty Sark – Greenwich – Lewisham

System opłat za przejazdy jest taki sam jak w metrze. Przy wchodzeniu i wychodzeniu ze stacji przechodzi się przez bramki z czytnikami kart.

• Rozkłady jazdy DLR
• Mapa linii DLR

Pociągi Overground i National Rail

Sieci metra i DLR uzupełniają tradycyjne pociągi naziemne, z których część jest obsługiwana przez Transport for London (London Overground i Elizabeth Line), a pozostałe przez różne przedsiębiorstwa kolejowe kursujące z Londynu do innych miejsc w Anglii pod marką National Rail.

Za podane powyżej opłaty można podróżować wszystkimi lokalnymi pociągami w londyńskich strefach 1–9. To samo dotyczy płacenia za bilety własną kartą płatniczą przy bramkach biletowych znajdujących się na każdej stacji.