Chociaż transport publiczny w Dżakarcie szybko się rozwija dzięki budowie dwóch linii metra, nadal jest stosunkowo skomplikowany i trudny do ogarnięcia.

Niemniej jednak pozwala turystom dotrzeć do niektórych miejsc, a przede wszystkim jest bardzo tani i bezpieczny.

Najpopularniejszymi i najwygodniejszymi środkami transportu są aplikacje mobilne Grab i Gojek.

10 najlepszych hoteli w Dżakarcie

Transport publiczny

W Dżakarcie można poruszać się po mieście pociągiem, metrem, LRT (czyli w zasadzie metrem podwieszanym), autobusami ekspresowymi BRT, zwykłymi autobusami i minibusami.

Autobusy i minibusy są obsługiwane w ramach systemu TransJakarta.

Wspaniałą rzeczą jest to, że we wszystkich środkach transportu można korzystać z tej samej elektronicznej karty podróżnej. Co więcej, niektóre z nich są ważne również w innych miastach w całej Indonezji.

Opłaty za przejazdy – karta JakLingko i inne

Podróżując dowolnym środkiem transportu publicznego w Dżakarcie,należy nabyć kartę elektroniczną, którą można doładować wybraną kwotą.

Kwota ta jest stopniowo potrącana w zależności od liczby przejazdów. Niewykorzystane środki nie podlegają zwrotowi.

Za kartę można zapłacić i doładować ją gotówką, ale sama opłata za przejazd jest zawsze pobierana bezpośrednio z karty; w Dżakarcie nie ma tradycyjnych biletów papierowych.

Karty wydawane w punktach sprzedaży w Dżakarcie są zbiorczo nazywane JakLingko; jednak zawsze są one wydawane przez bank, a w praktyce można spotkać następujące rodzaje kart:

• JakLingko – ważne wyłącznie w Dżakarcie i okolicach
  • Dostępne w automatach biletowych na przystankach autobusowych TransJakarta oraz na stacjach kolei podmiejskiej
  • Cena 30 000 IDR, z czego 20 000 IDR stanowi koszt samej karty, a 10 000 IDR to minimalny dostępny środek na opłacenie przejazdów
• BNI Tapcash – Ważna również w innych miastach Indonezji (np. w Yogyakarcie, Bandungu, Medanie, Surabaji)
  • Kartę można nabyć w kasach na stacjach kolejowych przy lotnisku (wyłącznie na stacjach Manggarai i Sudirman/BNI City) lub w sklepach Indomaret oraz Alfa Mart / Alfa Express
  • Cena 40 000 IDR, z czego 20 000 IDR to koszt samej karty, a 10 000 IDR to minimalny kredyt wymagany na opłacenie przejazdów
• E-money Mandiri – ważna również w innych indonezyjskich miastach (np. Yogyakarta, Bandung, Medan, Surabaya)
  • Kartę można nabyć w kasach na stacjach kolejowych przy lotniskach (wyłącznie na stacjach Manggarai i Sudirman/BNI City) lub w sklepach Indomaret oraz Alfa Mart / Alfa Express
  • Cena 40 000 IDR, z czego 20 000 IDR to koszt samej karty, a 10 000 IDR to minimalny doładowanie wymagane na opłacenie przejazdów
• BRIZZI – ważna również w innych indonezyjskich miastach (np. w Yogyakarcie, Bandungu, Medanie, Surabaji)
  • Kartę można kupić w sklepach Indomaret oraz Alfa Mart / Alfa Express
  • Cena 40 000 IDR, z czego 20 000 IDR to koszt samej karty, a 10 000 IDR to minimalny doładowanie na przejazdy
• BCA Flazz – ważna również w innych miastach Indonezji (np. Yogyakarta, Bandung, Medan, Surabaya)
  • Dostępna w sklepach Indomaret oraz Alfa Mart / Alfa Express
  • Cena 40 000 IDR, z czego 20 000 IDR to koszt samej karty, a 10 000 IDR to minimalny dostępny kredyt na opłacenie przejazdów

Jak doładować kartę?

Kartę JakLingko można doładować we wszystkich automatach biletowych na stacjach kolejowych i przystankach autobusowych TransJakarta. Płatności można dokonać wyłącznie kartą.

Inne karty (E-money, BNI Tapcash, BRIZZI, BCA Flazz) można doładować wyłącznie w sklepach spożywczych Alfa Mart i Indomaret, które znajdują się dosłownie na każdym rogu. W tym przypadku można zapłacić gotówką lub kartą.

Karty te można doładować w każdym mieście w Indonezji, nie tylko w Dżakarcie.

Autobusy TransJakarta

Autobusy pozostają na razie głównym środkiem transportu, a niektóre z nich kursują po specjalnych pasach ruchu oddzielonych od pozostałego ruchu. Metro i pociągi podmiejskie nie obsługują jeszcze wszystkich atrakcji turystycznych.

TransJakarta obsługuje trzy rodzaje linii autobusowych.

Opłata za przejazd jest taka sama dla wszystkich środków transportu (BRT, autobusy regularne i minibusy) – 3 500 idr za przejazd.

Jeśli przesiadasz się między dwiema liniami BRT i nie opuszczasz stacji (tj. nie przechodzisz przez bramkę), płacisz tylko raz opłatę w wysokości 3 500 rupii. Jeśli jednak przesiadasz się między stacjami lub między różnymi rodzajami autobusów, zawsze musisz zapłacić ponownie.

Większość tras kursuje odokoło godz. 5.00 do 22.00.

BRT

System szybkiego transportu autobusowego (BRT) częściowo pozwala uniknąć korków, chociaż autobusy nie mogą uniknąć zatrzymywania się na światłach na skrzyżowaniach.

TrasyBRT obsługiwane są przez duże niebiesko-białe autobusy, a dostęp do przystanków jest możliwy wyłącznie po przejściu przez bramki obrotowe. Zarówno przy wejściu, jak i przy wyjściu ze stacji należy przyłożyć kartę elektroniczną do bramki obrotowej.

Najbardziej przydatne dla turystów trasy to:

• Linia 1 – łączy stare miasto Kota Tua z pomnikiem Monas i biegnie dalej na południe w kierunku Blok M
• Trasy 2, 2A, 5C – łączą Senen Sentral z pomnikiem Monasprzez dworzec kolejowy Gambir
• Trasy 5, 5D – kursują ze wschodniej części centrum miasta (Senen Sentral, Pasar Baru) do parku rozrywki Ancol
• Linie 6A, 6B – kursują do ogrodu zoologicznego Ragunan

Autobusy na głównych trasach kursują bardzo często, średnio co 5–10 minut, ale na przykład linie 1 i 6 kursują mniej więcej co 2 minuty.

Niektóre autobusy mogą być zatłoczone, ale zazwyczaj wystarczy poczekać na następny, który będzie znacznie mniej zatłoczony.

Podróżowanie autobusami BRT jest bezpieczne, choć zalecamy trzymanie plecaka lub torebki pod ręką (a nie na plecach), ponieważ mogą pojawić się kieszonkowcy.

W niektórych autobusach z przodu znajduje się sekcja zarezerwowana wyłącznie dla kobiet!

Autobusy BRT są zaznaczone na mapie komunikacyjnej TransJakarta obok pociągów i metra.

Autobusy zwykłe

Pomarańczowo-białe autobusy stanowią uzupełnienie lokalnego transportu na krótszych trasach; poruszają się po zwykłych drogach wraz z samochodami, a ich przystanki znajdują się na chodniku przy krawędzi jezdni.

Nie ma mapy tras tych autobusów, ale przystanki, wraz z numerami linii, są widoczne na przykład w Google Maps.

Aplikacja Moovit często wyświetla nieprawidłowe mapy tras dla tych połączeń.

Wsiadając, przyłóż swoją kartę elektroniczną do czytnika znajdującego się przy kierowcy. Co nieco nielogiczne, musisz również przyłożyć kartę przy wysiadaniu (chociaż opłata w wysokości 3 500 IDR jest stawką ryczałtową za przejazd, niezależnie od pokonanej odległości).

Czytnik kart znajduje się wyłącznie przy kierowcy, a nie przy drugich drzwiach, dlatego nawet podczas wysiadania należy korzystać z przednich drzwi.

Minibusy (angkot)

Małe minibusy w Indonezji, znane jako „angkot”, były niegdyś niezwykle popularnym – a jednocześnie niezwykle mylącym – środkiem transportu, szczególnie na przedmieściach Dżakarty.

Obecnie jednak zostały one włączone do systemu TransJakarta, a wszystkie minibusy mają numerowany kod trasy (zawsze zaczynający się od liter „JAK”, na przykład JAK89) oraz ustalone trasy.

Przystanki na tych trasach można również znaleźć w Google Maps.

Podczas wsiadania i wysiadania należy przyłożyć elektroniczną kartę podróżną do czytnika.

Pociągi podmiejskie

Pociągi podmiejskie stanowią główną część sieci kolejowej i są również wykorzystywane do poruszania się po mieście. Pociągikursują odokoło godz. 5.00 do 22.00; niektóre pociągi na liniach B i C kursują do godz. 23.00.

Opłaty za przejazdy są obliczane nieco inaczej niż w przypadku autobusów i zawsze zależą od pokonanej odległości. Są one jednak bardzo niskie.

• 3 000 idr – opłata za przejazd w dowolnym miejscu w Dżakarcie, na przykład z centrum miasta do starej dzielnicy Kota Tua
• aż do 6 000 idr – najwyższa opłata za przejazd do najodleglejszych miejsc docelowych

Wchodząc na peron i schodząc z niego, zawsze przechodzi się przez kołowrót, przy którym należy przyłożyć elektroniczną kartę podróżną.

W razie potrzeby kartę można kupić na każdej stacji kolejowej.

W Dżakarcie można korzystać z następujących linii kolejowych.

• A (Airport Rail Link) – Linia ta kursuje z centrum miasta na lotnisko CGK w Dżakarciei obowiązuje na niej specjalna opłata w wysokości 70 000 IDR, której nie można uiścić za pomocą kart elektronicznych. Należy kupić standardowy bilet papierowy w automacie biletowym.
  • Pociągi kursują co 30 minut
• B –częste połączenie łączące stację Jakarta Kota (stare miasto Kota Tua) z centrum miasta (stacja Juanda – w pobliżu meczetu i katedry), a następnie biegnące na południe do miasta Bogor
  • Częstotliwość: 8–15 minut
• C –ruchliwa trasa łącząca miasta Cikarang i Bekasi z centrum miasta, gdzie pociąg porusza się po szerokiej trasie okrężnej wokół centrum
  • Częstotliwość: 8–15 minut
• TP –krótka trasa biegnąca ze stacji Jakarta Kota (stare miasto Kota Tua) przez park rozrywki Ancoldo portu Tanjung Priok
  • Częstotliwość: co 30 minut
• T –kursuje ze stacji Duri na zachodnim skraju centrum miasta do miasta Tangerang i nie jest szczególnie przydatna dla turystów
• R –kursuje ze stacji Tanah Abang do miasta Rangkasbitung, gdzie łączy się z liniąpodmiejską LMw kierunku miasta Merak (promy na wyspę Sumatra)
  • Częstotliwość kursowania linii R: ok. 15–30 minut
  • Częstotliwość kursowania linii LM: ok. 6 razy dziennie

Oficjalna strona internetowa sieci kolei podmiejskiej:commuterline.id. Jednak w rozkładach jazdy na tej stronie brakuje kilku linii, mimo że zazwyczaj są one w eksploatacji.

Jednak Google Maps dokładnie wyświetla godziny odjazdów po kliknięciu ikony konkretnej stacji.

MRT (metro) + LRT (kolej miejska)

Tradycyjna sieć metra składa się obecnie zaledwie z trzech linii.

• MRT –tradycyjne metro składa się obecnie wyłącznie z linii czerwonej, która biegnie częściowo pod ziemią (w centrum miasta), a poza centrum miasta – na powierzchni
  • Dukuh Atas (przesiadka do stacji BNI City / Sudirman) – Blok M – Lebak Bulus
• LRT –system metra podwieszanego podzielony na dwie linie
  • Linia zielona „BK” – biegnie od stacji Dukuh Atas przez stacje Cikoko, Cawang i Halim (presiadka do kolei dużych prędkości) do Jati Mulya
  • Linia niebieska „CB” – biegnie ze stacji Dukuh Atas przez stacje Cikoko, Cawang i TMII (przesiadka do kolei dużych prędkości) do Harjamukti

Pociągi na wszystkich liniach kursują co około 8 minut, a godziny pracy to w przybliżeniu od 5:00 do 22:30.

Ceny biletów są stosunkowo wysokie w porównaniu z innymi środkami transportu i są obliczane na podstawie przebytej odległości.

W MRT opłaty za przejazd wynoszą od 5 000 IDR do 13 000 IDR.

Na liniach LRT opłata wynosi 5 000 IDR za pierwsze 23 km oraz 700 IDR za każdy dodatkowy kilometr.

• Oficjalna strona internetowa MRT: jakartamrt.co.id
• Oficjalna strona internetowa LRT: lrtjakarta.co.id/informasi-tiket

Grab / Gojek

Dla turystów najłatwiejszym i najwygodniejszym sposobem poruszania się po mieście jest taksówka zamówiona za pośrednictwem aplikacji mobilnych Grab lub Gojek.

Zawsze warto porównać ceny na obu platformach, ponieważ mogą się one różnić nawet o kilkadziesiąt procent.

• Pobierz aplikację Grab
• Pobierz aplikację Gojek

Możesz wybierać między samochodami a znacznie tańszymi motocyklami; jednak pod względem bezpieczeństwa, uniknięcia spalin i ogólnego komfortu samochody – które prawie zawsze są klimatyzowane – są najlepszym środkiem transportu, pomimo nieustannych korków.

Typowe opłaty za przejazdy w obrębie Dżakarty (na przykład z centrum miasta do starej dzielnicy Kota Tua) wynoszą około 30 000 IDR.

W porównaniu z tradycyjnymi taksówkami oznacza to znaczną oszczędność; ponadto, gdy tylko samochód przyjedzie, można śledzić jego lokalizację za pomocą aplikacji oraz zadzwonić lub wysłać wiadomość do kierowcy, jeśli się zgubi lub skręci w złą ulicę, co zdarza się bardzo często.

Opłaty za przejazd autostradą

Sieć autostrad w Dżakarcie dzieli się na drogi płatne i bezpłatne.

W miarę oddalania się od centrum miasta kierowca często zapyta, czy chcesz jechać „drogą płatną”, czy nie. Zalecamy, aby zawsze się na to zgadzać, ponieważ pozwala to zaoszczędzić nawet 30 minut jazdy.

Opłata za przejazd wynosi zazwyczaj 10 000 IDR, a aplikacja automatycznie uwzględnia ją w ostatecznej cenie, która jest pobierana z karty. Nie należy płacić kierowcy gotówką.

Zwykłe taksówki

W Dżakarcie działa kilka firm taksówkarskich, z których największą jest Bluebird.

Ich jasnoniebieskie lub szare taksówki można spotkać na każdym rogu, a wystarczy machnąć ręką, aby je zatrzymać.

Taksówki w Dżakarcie muszą korzystać z taksometru. Opłaty za przejazd autostradą nie są wliczone w kwotę wskazaną na taksometrze i należy je uiścić dodatkowo.

Kierowcy taksówek akceptują wyłącznie płatności gotówką, a opłaty za przejazd są zazwyczaj o 15% do 20% wyższe niż te oferowane przez aplikacje mobilne Grab i Gojek.

Pieszo

Dżakarta jest jednym z najgorszych dużych miast na świecie dla pieszych.

Chociaż w centrum miasta wzdłuż ulic znajdują się chodniki, piesi nie mają pierwszeństwa przed samochodami na przejściach, a skrzyżowania z sygnalizacją świetlną utrudniają poruszanie się ze względu na bardzo długi czas oczekiwania.

Nawet na skrzyżowaniach z sygnalizacją świetlną trzeba zachować szczególną ostrożność, ponieważ zwłaszcza motocykle rutynowo przejeżdżają na czerwonym świetle.